Ga naar de inhoud

Voor dhr. van Leeuwen

Drie jaar geleden
werd er een muur gebouwd
met stenen van emoties,
om zo de wereld buiten te houden.

Soms brokkelen die stenen af
en gooien we met de brokstukken;
we denken dat dit
de makkelijkste weg is.

We weten dat jij hier was,
hier hebt geleefd,
en plaatsnam in deze wereld.
Jij liet geen levenskaart achter,
geen draad om te volgen.

Van jouw leven zien wij
slechts enkele afdrukken.
Jij zag het licht van 20.000 ochtenden,
voelde 55 jaar de wisseling van de seizoenen.

Wanneer straks de stilte valt,
blijft er één gedachte achter:
geen mensenleven is te klein
om bij stil te staan.

Geen naam is te onbelangrijk
om nog eenmaal genoemd te worden.

Juni 2026 – door stadsdichter Jaimy Hindriks