Meldpunt voor beeldspraak

In de kringloop kocht ik
een Jip en Janneke boekje in het Latijn.
Van spreken kwam het nooit.
Sommigen zeggen
het is een dode taal
en doden praten toch niet terug.

Maar wat als een levende taal
ook geen antwoord geeft?
Er zijn mensen die beweren
dat poëzie zich niet laat begrijpen.
Als dat waar is, zijn ambtenaren
de grootste dichters.
Zij schrijven brieven vol metaforen.

Uw verzoek bevindt zich momenteel
in een staat van wachten
en zal daar blijven
totdat u binnen veertien dagen
heeft aangetoond
dat u wist
wat wij nodig hadden.
Hoogachtend,
de taalverwarring
namens zichzelf.

Dit is aan iedereen
die de bureaucratenpoëzie
nog niet onder de knie heeft;
Plak de envelop snel weer dicht,
stuur het terug naar de afzender.

Gedichten vergeten soms
wie ze moeten vinden.

Maart 2026 – het eerste stadsgedicht door Jaimy Hindriks