Ga naar de inhoud
Verrassing
Toothbrushes van Pip Ovinge

Zomaar een literaire verrassing van Ă©Ă©n van onze talenten

Achter de gesloten deuren van Kunstlievend Genootschap Pictura werden kunstwerken van de leden van AKKA geëxposeerd. Bij deze schilderijen werd door enkele NOORDWOORD-talenten een gedicht geschreven.

Meinte Dirksen schreef onderstaande tekst bij ‘Toothbrushes’ van Pip Ovinge

kiezen. Voor deze ene keer hak ik de knoop door. Ik wil

de roze

ligt voor me. Ik wil

de blauwe

ligt ernaast. Ik wil

er gewoon even tussenuit om te vergeten dat er mogelijkheden zijn. All inclusive, Hadden ze ons gezegd

dat we tandenborstels mee moesten nemen? Dat hadden we moeten doen. Kijk dan, wat ze hebben neergelegd. Verschillende kleuren waar twee dezelfde horen te liggen. Nee, ze konden het niet weten. Ja, dit is de standaard. Nee, het maakt niet uit wat we kiezen. Ja, ik begin er nu alweer over. Ik begin er zo vaak over als Ik wil

de blauwe

is een veilige optie. Blauw past. Blauw klopt. Toch staart de ander me aan. Moet ik nou kiezen wat Ik wil

de roze

is controversieel. Roze schopt lekker overal tegenaan. Kies de roze en voel je onverwoestbaar. Blauw is wie ik ben, roze wie ik wil zijn. Kom op, leef een keer. Beperk je keuzes niet tot de mogelijkheden die Voor je liggen

ze allebei op tafel. We durven allebei geen keuze te maken. Geen van ons is onverwoestbaar. Geen van ons is controversieel. Kunnen we het niet overslaan? Weet je schat, we gaan gewoon direct naar bed. Ik lebber met alle liefde je gore koffietanden af met een toetje van korrelige tandplak, zonder dat

we moeten kiezen. De niet gestelde vraag wacht op een antwoord. Wie van ons is roze en wie is blauw? We willen het niet, maar hebben geen keuze. Ik wil liever nadenken: roze was ooit een mannenkleur. Wat dat betreft zijn we allebei roze. Daarmee zijn we nog verder van huis. Ik wil liever lachen: ik verdien roze het meest, heb je mijn katten-onesie niet gezien? Ik wil liever schreeuwen: ik ben het zat om dit soort vragen voor mijn kiezen te krijgen.

Ik moet ademen: een keer in, een keer uit. Er is niets aan de hand. Het maakt niet uit wat we doen. Het maakt niet uit wat we kiezen. Zolang we maar

kiezen. Een laatste keer hak ik de knoop door. Ik wil

de roze

ligt voor me. Ik wil

de blauwe

ligt ernaast. Ik wil

Meinte Dirksen