Dromen van Euroborg

Dus nu staan we hier.
Van voetballen bij de club in het dorp
Van ver gekomen, tot thuiskomen in de Euroborg
De trots van het Noorden leeft in elke juich
In de aftrap van nog groter dromen
Dit veld kent geen verschil
alleen de wil om verder te komen.

Kilometers grasmat achter ons gelaten
kilometers grasmat voor ons uitgestrekt
Nieuwe dromen ontmoeten dromen van heel vroeger
dromen van de eerste keer Euroborg
die nu in vervulling gaan.
De groene kathedraal vol jonge geschiedenis
waar dit de eerste dag van is.

Geschiedenis, vandaag geschreven.
Met noppen in plaats van met de pen.
Wij staan in een rij in de tijd
voor ons en na ons, meisjes die net als wij
langs de lijn ooit fluisterden: ik ook.  
We durfden te dromen van waar we nu staan.
Ademen samen in.
Juichen al van binnen.
Ademen samen uit
en beginnen.

Esmé van den Boom