Over Wilgenkind door Josha Zwaan, auteur van de bestsellers Parnassia en Zeevonk.
Als Hannah, dochter van een gereformeerde dominee, via de mail te horen krijgt dat haar vader ernstig ziek is, voelt ze zich verplicht om hem te vergezellen naar een oncoloog. Daar blijkt dat hij spoedig zal sterven. Hannah belandt tegen wil en dank in de rol van mantelzorger. De relatie met haar vader is al jaren afstandelijk, ze zien elkaar sporadisch. Aanvankelijk met veel weerstand, maar in de loop van de maanden met steeds meer overtuiging, zorgt Hannah dat de laatste fase van haar vaders leven draaglijk voor hem is. Tijdens het zorgen en zittend aan zijn sterfbed,
herinnert ze zich flarden van haar jeugd, komen herinneringen aan haar moeder die stierf toen Hannah veertien was, boven. Ook doet Hannah een aantal ontdekkingen over het leven van haar vader en moeder. Langzaam wordt duidelijk waar de verwijdering begonnen is en wat de oorzaak is van hun onvermogen om betrokken ouders te zijn. Verzwegen gebeurtenissen in het verleden blijken een grote rol te
spelen.
“Wilgenkind is een aangrijpende roman over de misverstanden tussen ouders en kinderen, over familiegeheimen en het verzwijgen daarvan, over uitgestelde rouw, en over de rollen die worden omgekeerd wanneer kinderen opeens voor hun ouders moeten zorgen. ilgenkind schetst overtuigend hoe verzwegen verdriet tot verwijdering in een gezin leidt. Een subtiel geweven verhaal, met een geweldig oog voor detail en
sfeer.- Carla de Jong, auteur
Waarom deze roman?
Ik heb altijd de stelling aangehouden dat de mens als hij oud is en verzorgd moet worden, krijgt wat hij voorgeleefd heeft. Dus: je krijgt wat je verdiend hebt. Uit eigen ervaring weet ik dat door het opzij zetten van die overtuiging en puur uit compassie te gaan zorgen, er alsnog verschuivingen kunnen plaatsvinden in relaties en duiding van een jeugd. Er kan nog van alles geheeld worden in die laatste fase. Ook wilde ik
de impact van het zwijgen over pijnlijke gebeurtenissen een plek geven. Met name als het om vroeg gestorven kinderen gaat. Met deze gegevens in mijn achterhoofd ben ik het verhaal gaan uitdenken. Een deel ontleen ik aan mijn eigen ervaring, maar uiteindelijk ontstond er al schrijvend een verhaal waarin fictie de overhand genomen heeft. In deze roman onderzoek ik wat er gebeurt als iemand voor haar doodzieke ouder gaat zorgen terwijl die persoon dat duidelijk niet verdiend heeft. In eerste instantie dus niet uit liefde, maar uit plicht, na een tijdje ook uit compassie. Dat dit offer ook iets oplevert, dat er heling kan plaats vinden, laat ik zien in de ontwikkeling die Hannah doormaakt. Ik wil laten zien dat ook in disfunctionele gezinnen er wel degelijk sprake is van liefde van de ouders voor hun kinderen, maar dat hun onvermogen hen belemmert hun kinderen goed te begeleiden. Ondanks dat kan er, niet zozeer door met elkaar te praten, maar door er te zijn tijdens de laatste fase van het leven, veel geheeld worden. Zeker als verzwegen gebeurtenissen alsnog boven tafel komen.
In Amersfoort hebben we een goede bespreking gehad over dit boek, waarbij de autuer aanwezig was. We zijn blij dat ze nu ook in Groningen komt en zien uit naar een inspirerende avond. We zorgen weer voor de nodige entourage van koffie en ander lekkers. Tot ziens bij boekhandel Riemer.